Gelukkig is mijn lief een hele goede systeembeheerder die zich nu fulltime bezighoudt met het herstellen van mijn superbelangrijke folder. Tot diep in de nacht is hij bezig geweest met allerlei software om uit te zoeken wat er nog te redden valt...
Zelf ben ik nog het meest verbaasd over hoe emotioneel betrokken je kan zijn bij je bestandjes op je computer. Niet helemaal raar natuurlijk dat je van slag raakt als je CV's kwijtraken terwijl je helemaal midden in het solliciteren zit. Je bent er toch van afhankelijk zeg maar... Mijn harde werken van de afgelopen maanden en allerlei gezellige oude bestandjes van tig jaar geleden waren ineens zomaar kwijt. Gelukkig had ik behoorlijk lopen strooien met mijn CV's en waren ze nog wel te vinden in mijn e-mailprogramma... dus dat is goedgekomen...
Of zou het dan toch een teken zijn? Ben ik er binnenkort klaar mee? Nu maar duimen dat die ene baan gaat lukken, dan kan mijn computertje ook weer wat rust krijgen. We zitten er allebei best een beetje doorheen denk ik...
2 opmerkingen:
Oh wat een herkenning....
Ik was gisteren ineens mijn mapje kwijt waar mijn voorbereidingen voor mijn workshop voor morgen in zaten.... ik dacht dat ik gek werd!!
Gelukkig bleek hij alleen per ongeluk verplaatst!
Ik kan me je gevoel dus levendig voorstellen...
Ben wel benieuwd of het idd een symbolisch event was....
Jeetje dat is schrikken zeg! Heb je het meeste nog weer teruggekregen? Het blijven toch vreemde dingen, computers.
Hugs
Een reactie posten