Werkloos zijn is hard werken!

Mijn vriend klaagt dat ik niet genoeg stil zit. Ik ben alleen maar in de weer en neem geen tijd voor mezelf. Eigenlijk heeft hij wel gelijk. Ik ren maar door en ben keer op keer bezig met nuttige dingetjes... Zo moet de administratie op orde voor het invullen van de belastingen, de was weer gedaan en last but zeker not least moet ik me weer verder storten op alles wat met solliciteren en netwerken te maken heeft.

Wanneer je werkloos zijn serieus neemt, is het heel hard werken! Ik heb een flinke dot huiswerk van de loopbaancoach gekregen en ik hou mijn dossier strak bij voor het outplacementburo en de uitkerende instantie. Tussendoor probeer ik hard aan mezelf te werken. Weg onzekerheid en welkom zelfvertrouwen!

Ondertussen groeit het gat op mijn CV en denkt elke potentiele nieuwe werkgever vast dat ik helemaal niks te doen heb. Deze baas denkt vast dat ik vakantie vier, mijn hele boekenkast uitlees en pas na elven uit bed kom! Maar niets is minder waar: ik sta rond achten al naast mijn bed en ben daarna lekker druk (want het voelt goed) met al mijn nodige dingetjes. Ik ben eigenlijk wel een beetje trots op mezelf...

Toch ben ik aan het denken gezet... moet ik dan toch niet wat rustiger aandoen? Mezelf niet zo vol op alles storten en leren genieten van dingen die niet moeten? Eigenlijk wel, maar hoe moet dat dan? Alle dingetjes moeten toch verder? Vandaag dus weer een kwetsbare kant in mij ontdekt... daar gaan we dus wat aan doen! Loslaten en met een kopje thee op de bank... als ik er tijd voor heb natuurlijk!